Sentimentalizam "Turskih pisama" Stjepana Zanovića

Sažetak

Turska pisma Stjepana Zanovića, djelo čija je žanrovska pripadnost aktualizovana recentnim određenjima, pripadaju glavnim tokovima evropske književnosti XVIII vijeka. Ovaj rad Zanovićev tekst posmatra prema različitim tipovima epistolarnog romana epohe. Sentimentalni roman kao hipotekst otkriva ne tako vidne slojeve djela, kao što su galantni diskurs, ali i drugi znaci i toposi koje je kanonizovao Ruso Novom Eloizom. Rezultat do kojeg se dolazi hipertekstualnom analizom jeste da je Zanovićeva „knjiga“ nesumnjivo roman čija je pozicija prema sentimentalnom romanu dinamična i mnogostruka, od imitacije do transformacije i kritike. Isto tako, Turska pisma pokazuju kako jedan crnogorski autor koristi konvencije svog doba stvarajući djelo izuzetnog bogatstva registara i narativnih oblika.